Maandag moest ik al om 06.15u opstaan.
Om stipt 07.OOu waren we in het ziekenhuis.
Ik mocht dan effe in de speelkamer spelen
en voelde mij al meteen thuis!
Mama moest dan een vragenlijst invullen.
Een 15-20 tal minuutjes later
kwam er een hele lieve verpleegster
ons halen en gingen we naar een kamer
waar een groot bed vervangen werd
door een baby/peuterbedje.
Ik mocht mijn kleertjes uitdoen en mijn pyama aandoen
en kreeg een hele mooie coole armband met men naam op.
Ondertussen kreeg ik ook een kamergenootje.
Ik heb dan effe tv gekeken en met men pony's gespeeld
en rond 20.00u kwam er weer een lieve verpleegster
mij halen.
Mama en papa mochten meegaan.
Dan moesten we heel wat gangen door
en dan moest papa wachten in een wachtkamertje.
Ik en mama gingen in een grote zaal binnen
waar allemaal bedden stonden met gordijnen tussen.
Ik mocht in het laatste gedeelte 'wachten'.
Er waren visjes op de muur geschilderd.
Mama kreeg een gekke hoed op om haar haren te verstoppen
en een blauw kleed.
Om de tijd te doden hebben we dan de visjes op de muur geteld
en alle kleuren die ze hadden opgenoemd.
Rond 8.15u werden we naar een andere kamer gebracht.
Daar stonden allemaal mensen met gekke hoeden (haarnetjes),
blauwe schorten en ze hadden doekjes voor hun mond.
Mama moest mij op een tafel zetten.
Dit vond ik niet zo leuk!
Er waren velen computerschermen en allemaal knopjes!
En lampen, en draadjes en ...
Ik kreeg iets gek op mijn vinger,
een soort wasknijper met een rood lampje in.
Ik moest gaan neerliggen
en kreeg en masker op mijn mond gedrukt.
1 verpleger had het masker vast,
2 anderen hielden mij tegen...
Dit was echt niet leuk!
Mijn gekrijs werd stiller en stiller ...
Mama moest weer buiten gaan
en de dokter kwam nog effe 'hallo' zeggen.
De operatie zou +- 45 minuten duren
en ze gingen aan elk oogje de achterste spier opereren.
Een verpleegster bracht mama naar het wachtkamertje
waar papa moest wachten en zei hun dat ze
tegen 9u hier weer moesten zijn.
Mama en papa zijn dan gaan ontbijten in de cafetaria beneden
en brachten iedereen op de hoogte.
9u
Mama en papa zaten te wachten in het wachtkamertje
van intensieve zorgen.
De papa van mijn kamergenootje was er ondertussen ook.
Om 09.30u nog steeds geen nieuws over mij.
09.45u nog steeds geen nieuws over mij.
Mama begon haar nu toch wel een beetje zorgen te maken!
Iets na 10u kwam een verpleger mama halen.
Mama vroeg aan wat ze haar kon verwachten.
Ik lag nog te slapen. Ik zag eruit als kapitein eenoog
want 1 oogje bloedde nog en was bedekt met een compres.
Mama vroeg of de operatie goed gegaan was maar de
verpleger wist van niets.
Toen kwam er een verpleegster en die zei als de operatie niet
goed was gegaan dat ze dat dan wel zouden hebben gezegd.
De operatie had zolang geduurd omdat ze aan elk oogje
4 spieren inplaats van 1 geopereerd hebben.
Mama kreeg een stoel en zette haar naast men bedje.
Ze nam mijn handje vast
en dat was voor mij een teken dat ik moht wakker worden!
Een paas seconden nadien werd ik wakker en begin ik te huilen.
Mijn onbedekt oogje was bloeddoorlopen!
Ik mocht meteen bij mama op de schoot zitten!
Ze kwamen zeker om de 2 minuten kijken of alles 'in orde' was.
Ik was aan het jammeren en aan het klagen...
Niet over mijn oogjes!
Nee ... dat ding aan mijn voet werkte op mijn zenuwen!
Er zat iets in dat mij vocht en antibiotica en pijnstiller gaf.
En ik wou spelen!
Opeens maakte ik een braak geluid.
Mama kreeg een kartonnen bakje in geval van ...
Een verpleegster kwam zeggen
dat we naar de kamer mochten verhuizen.
Heel de weg naar de kamer heb ik liggen jammeren
omdat ik wou spelen!
En juist voor we in de kamer waren
ben ik weer in slaap gevallen.
Ik heb dan nog wat liggen vechten tegen de slaap
bij mama op de schoot maar al snel
was ik weer in dromenland.
Mama heeft mij dan weer in bed gelegd
want dan slaap je toch net iets confortabeler!
Ik heb dan toch enkele uurtjes geslapen!
De verpleegster kwam water brengen.
Als ik wakker werd mocht ik voorzichtig wat water drinken.
Rond 13u heb ik dan water gedronken.
Ik was wel nog goed suf
maar wakker genoeg om wakker te blijven.
Ik wou meteen bij mama op de schoot zitten!
En weer irriteerde dat ding aan mijn voet mij!
Ik mocht een kadootje open doen
en daar zaten 2 voorleesboekjes in van Plop!
Mama moest meteen voorlezen!
Daar werd ik spijtig genoeg misselijk van
en dan heb ik mijn water terug overgegeven.
Een beetje later moest ik weer overgeven en nog een keertje.
Was heel normaal volgens de verpleegsters.
Mijn zicht zou helemaal anders zijn en
het zou kunnen dat ik dubbel zag.
Ik heb dan van in de verte tv gekeken
en rond 14u is de dokter langs geweest.
Het compres mocht van mijn oogje en de dokter
vond dat mijn oogjes er héél goed bijstonden!
De dokter vertelde dat mijn ene oogje
nog bloedde omdat ik al een beetje wakker werd.
en niet stil bleef liggen.
Het was namelijk niet gepland dat alles zo lang zou geduurd hebben.
Maar ze was heel erg tevreden over het resultaat!
Een beetje daarna kwam er een verpleegster.
Ze vroeg in wat ik zin had.
Een koekje zag ik niet zitten maat een fristi wel!
En daar heb ik dan een beetje van gedronken.
Rond 15u kwamen ze eindelijk dat ding uit mijn
voet halen en mochten we naar huis.
Ik begon lastig te worden want de pijn werd harder en harder!
Heel de weg naar huis heb ik liggen wenen
en zei ik dat mijn oogjes pijn deden!
Mama en papa hun hartje deed ook pijn!
Thuisgekomen wou ik niets anders dan bij mij mama op de schoot.
En zelfs dan riep en snikte ik nog 'mama pakken!'
Mijn ogen begonnen ook te zwellen en ik kreeg ze nog amper open.
Ik was in paniek! Ik wist met mezelf geen blijf!
Dan wou ik tv kijken.
Maar mijn ogen open doen deed zoveel pijn!
En als ze dan uiteindelijk open waren dan
kon ik niet kijken want het minste licht deed vreselijk pijn!
Dan moest ik pipi gaan doen.
Mama zette mij op de grond om mijn broekje naar beneden te doen
en ik draaide maar rond en rond!
Was echt niet fijn!
Ik heb heel de namiddag en avond vreselijk geweend!
En dan ... druppels in de ogen.
Dat was een regelrechte ramp!
Mama kreeg het niet over haar hart!
Papa kan gelukkig dan effe 'hard' zijn en
deed de druppeltjes in mijn ogen.
Zo pieken en branden! Verschrikkelijk!
Mama en papa hebben mij nog nooit zo horen huilen van pijn!
Ik heb dan iets tegen de pijn gekregen en ben uiteindelijk
rond 17.30u in slaap gevallen.
Ik heb dan geslapen tot 23u.
Mama heeft mij dan een flesje gegeven en nog iets tegen de pijn en ik ben zonder morren weer in slaap gevallen.
Tot 7u smorgends!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten